یارب مرا یاری بده تا نیک آزارش کنم ...
سلام
رفته بودیم تهران برا دیدن عزیزی کمی خنده داره نه ؟
کلی داد زدیم سلام .. آهای سلام کسی جوابی نداد شاید اصلآ کسی صدایی نشنید
خوب به هر حال
ممنونم از اینکه مرا لایق ندانستی
از اینکه عاشق کردی و عاشق ندانستی
راستش ما زوربا رو به خاطر چیزی ُ کسی برپا داشته بودیم حالا اون کس میخواد میتونه زوربا رو ادامه بده نخواد هم ملالی نیست
نباشم گر در این محفل چه غم دیوانه ای کمتر
تهران فقط در نمایشگاه یک جا بودم دو سه دقیقه پیش خانم دیلمقانیان عزیز برا خرید یک کتاب سفارشی به تولد آبجیمون که از هرچی زن تو دنیاست مردتره !
قابل توجه تولد آبجی حول و حوش اسفند بود
اما بر شعر استوار بود اینجا یک نوشته ی قدیمی باز که اگر حافظه ی داغونم یاری کند ما را :
من نه اینجایی ام
و نه چراغم خاموش
من
به عشق زنده ام
وبازی میکنم با سرانگشتانم
با شعله اش
خوشبختی !
همان حادثه ای
که هر فاحشه ای
در هر آغوشی درکش میکند
آنهم فقط در روزهای نخست
به هر نیرنگ
دیروز اگر خدا بودم
امروز میخواهم فاحشه ای باشم
اکنون اختلاف فاحشیست بین من و خدا
*
راستش بعضی جاهاشو...
دعوت میکنم نقدش کنید
