مترسک خ و د ا ت و م ن

دست بردار ز روی دیوار

zourba — Fri, 30 May 2008 13:45:18 GMT

سلام

این تقدیم به شما سر کار علیه و ممنون از بنده نوازیهاتان

میدانید خطابم را من نیز به گونه ای مرتبطم با آن خانه حالا خدا بکناد یا نکناد

البت شما معشوق را دچار سو ء تفاهم نشوید

نوازش دل غم دیده ام نکن ای عشق

که خشم یار به دلداری اش نمی ارزد ""

اما ممنون و ای کاش آری

وشعر این همیشه خط زده ی ...

مرا

میشناسید

مثل باران که هیچ گاه

ابر

آه

میشناسید؟

مثل متلهای مادر بزرگ

یک خیال

یک هرزه

علف .

مرا میشناسید

مثل نا آگاهی های خودم در یونان

مثل" آخرین وسوسه "

مثل مسیحی ماخولیایی

به من الهام میشود

من پیامبری دروغینم

مثل تمام شما

مثل شاعر

همیشه دروغ خواهم گفت

مرا نمیشناسید .

نقد کنید لا اقل پیشنهاد دهید لا اقل ناسزا که بلدید

اقلآ بگوییم کسی زحمت ...

یا حق

یارب مرا یاری بده تا نیک آزارش کنم ...

zourba — Thu, 15 May 2008 12:08:05 GMT

سلام

رفته بودیم تهران برا دیدن عزیزی کمی خنده داره نه ؟

کلی داد زدیم سلام .. آهای سلام کسی جوابی نداد شاید اصلآ کسی صدایی نشنید

خوب به هر حال

ممنونم از اینکه مرا لایق ندانستی

از اینکه عاشق کردی و عاشق ندانستی

راستش ما زوربا رو به خاطر چیزی ُ کسی برپا داشته بودیم حالا اون کس میخواد میتونه زوربا رو ادامه بده نخواد هم ملالی نیست

نباشم گر در این محفل چه غم دیوانه ای کمتر

تهران فقط در نمایشگاه یک جا بودم دو سه دقیقه پیش خانم دیلمقانیان عزیز برا خرید یک کتاب سفارشی به تولد آبجیمون که از هرچی زن تو دنیاست مردتره !

قابل توجه تولد آبجی حول و حوش اسفند بود

اما بر شعر استوار بود اینجا یک نوشته ی قدیمی باز که اگر حافظه ی داغونم یاری کند ما را :

من نه اینجایی ام

و نه چراغم خاموش

من

به عشق زنده ام

وبازی میکنم با سرانگشتانم

با شعله اش

خوشبختی !

همان حادثه ای

که هر فاحشه ای

در هر آغوشی درکش میکند

آنهم فقط در روزهای نخست

به هر نیرنگ

دیروز اگر خدا بودم

امروز میخواهم فاحشه ای باشم

اکنون اختلاف فاحشیست بین من و خدا

راستش بعضی جاهاشو...

دعوت میکنم نقدش کنید

zourba — Thu, 01 May 2008 09:18:46 GMT

سلام

دلمان گرفته بود و بی مخاطب خواستیم بنویسیم خون دماغ شدیم خواستیم بگیم دوستون داریم که با دماغ خونی هنوز هم

مخاطب نداریم فلذا برای آبجی مان مینویسیم وقتی که هیچ آدرسی ازش نداریم

گفتنی زیاده برا همه اما وقت کم به علت غربتی که اینجا دارد

(خواستم بگم هنوز هم اولین کسی که بعضی وبلاگها رو میخونه منم ولی نمیگم چرا )

سالها پیش این شعرو از نادر خوندم این اولین شعر بود و بی اغراق بهترین شعرش

مینویسم براتون که شما هم خون دماغ نشین یه وقت

پیکر تراش پیرم و با تیشه ی خیال

یک شب ترا ز مرمر شعر آفریده ام

تا در نگین چشم تو نقش هوس نهم

ناز هزار چشم سیه را خریده ام

بر قامتت که وسوسه ی شستشو دروست

پاشیده ام شراب کف آلود ماه را

تا از گزند چشم بدت ایمینی دهم

دزدیده ام زچشم حسودان نگاه را

تا پیچ و تاب قد ترا دلنشین کنم

دست از سر نیاز به هر سو گشوده ام

از هر زنی تراش تنی وام کرده ام

از هر قدی کرشمه ی رقصی ربوده ام

اما تو چون بتی که به بت ساز ننگرد

در پبش پای خویش به خاکم فکنده ای

مست از می غروری و دور از غم منی

گویی دل از کسی که ترا ساخت کنده ای؟

هشدار زانکه در پس این پرده ی نیاز

آن بت تراش بولهوس چشم بسته ام

یک شب که خشم عشق تو دیوانه ام کند !

بینند سایه ها که ترا هم شکسته ام

که ترا هم شکسته ام

ترا هم...

zourba — Mon, 14 Apr 2008 14:29:12 GMT

سلام

توی آزادی یکی نوشته بود:

""امن يجيب را تقديمش كردم به شما ... باشد كه آن قلب هميشه ضربان داشته باشد ... هميشۀ مدام ...""

برای اینکه قلبم ضربان داشته باشد و به خاطر خواهرم که گفته بود ...

چند حرف کوتاه البته از نظرات مفیدتان محروممان نفرمایید مرگ من !

۱)

"عکست را نمیدهم!

ماه را از من بگیر

آب را از من بگیر

آنها که مال من نیستند !"

۲)

دیوانه ی تو ام

وتو

دنیای منی

دیوانه دنیایش را با هیچکس قسمت نمیکند "

۳)

دیوار را بشکن

دیوار فاصله ست !

آنوقط پشت کدام دیوار " بوسه " لذت خواهد داد؟"

۴)

گیرم من سگم

سگ اصحاب کهف

کجا مردم خواهم شد؟

فکر کنم زیاد قابل نباشند اما به هر حال به راهنمایی نیاز دارند

پس بگویید

zourba — Wed, 02 Apr 2008 15:31:18 GMT

سلام

چه عیدی ؟

آدمیزاد باید بهاری باشد بلکه به نو بودن بیندیشد ما در اوان ...

هفت سال پیش دقیقآ همین مواقع حیران و ویلان کوچه های شهر را بیهدف میگشتم و عاصی بودم از

تمام خودم که رفتم و پشت سرم را هم نگاه نکردم

اما امسال برگشتم بلکه به بهار برسم که نشد

چیزی بهاری ندارم بنویسم فلذا ترجمه میکنم برایتان یکی از ترانه های ترکی ی باریش را باشد که کسی

گمان بد نبرد و نداند که چه میگویم

شما حمل بر عشق نفرمایید که فقط حمالی ی واژه های تند نداشتن است و...

"گل پنبه "

تا تو بخندی

گلها باز میشوند گل پنبه

بلبلها ترا میخوانند

و ما گوش میدادیم !

گل پنبه

تا تو بیایی

بهار می آید گل پنبه

دره ها ترا بارور میکنند

و ما شاد میشدیم !

گل پنبه

با اولین نمه های باران

یک روز کوچیدی و رفتی

نتوانستیم باور کنیم گل پنبه

سالهای ما بی تو

سالهای ما بی صدا

نتوانستند باشند گل پنبه

در لبهایم

یک ترکی ـ در حال تمام شدن ! گل پنبه

حالا فقط ترا میگوید

تو را صدا میکند گل پنبه

در چشمهایم

یک ابر ـ در حال تمام شدن گل پنبه

حالا همه اش ترا گریه میکند

ترا بارور میکند گل پنبه

با اولین بارانها

یک روز کوچیدی و رفتی

نتوانستیم باور کنیم گل پنبه

...

نتوانستیم باور کنیم